-
... خداحافظ ديگر نمی مانم ماندنم جايز نيست ...
چه قدر ساده دوست
ی ما و شما شروع شد و چقدر بی آلايش و پاک به همديگر اطمينان کرديم و توانستيم با هم درد دلها کنيم بگوئيم و بشنويم و ببينيم که چه کرديم چه می کنيم و چه خواهيم کرد و از هر روز هم با خبر باشيم و برای هم ديگر دعا کنيم ولی چه زود گذشت روزهای که من بودم و شما بودین اين دوستی و رفاقت صميمی پاک و بی انتها بعد از شما به چه کسی باید فکر کنم که بتوانم عاشقشون بشوم و بگويم که دوستتون دارم آری رفتنم را باور کنید می دانم که ديگر هيچ وقت من و شما همدیگر را نمی بینیم باید بروم ماندنم جايز نيست...ديگر به اجبار باورم شده كه برنمي گردم
شوخي تلخي بود كه كم كم به آن عادت كرده ام
كه ديگر جز در رويا هاي شبانه
توقع ديدارتان را ندارم
همیشه به یادتون هستم ...
این شاخه گل را تقدیم میکنم به آبجی های مهربونم ... دریا خانم و معصومه خانم ...
امیدورام همیشه شاد باشین و هیچ وقت این خنده ها از رو لبتون برداشته نشود.
يه چشم هميشه بايد توش اشک باشه ، وگرنه ميسوزه
يه دل هميشه بايد توش غم باشه ، وگرنه مي شکنه
يه کبوتر هميشه بايد عشق پرواز داشته باشه ، وگرنه اسير ميشه
يه قناري بايد به خوش آوازيش ايمان داشته باشه وگرنه ساکت ميشه
يه لب هميشه بايد توش خنده باشه وگرنه زود پير ميشه
يه صورت هميشه بايد شاد باشه وگرنه به دل هيچ کس نمي چسبه
يه دفتر نقاشي بايد خط خطي باشه وگرنه با کاغذ سفيد فرقي نداره
يه جاده بايد انتها داشته باشه وگرنه مثل يه کلاف سردرگمه
يه قلب پاک هميشه بايد به يه نفر ايمان داشته باشه وگرنه فاسد ميشه
يه ديوار بايد به يه تير تکيه کنه وگرنه ميريزه
| تبليغات | X |
